واژه نامه

استعاره وکنایات درگویش محلی بخش 1

پَشنَه کوشِش خُسبیه س کنایه از بی حالی
یک لا قُباس کنایه از ناداری
اِستی پَرَس یا کُلاه پَرَس کنایه از ناداری و اینکه از منزلت پایین در جامعه برخوردار است.
نون سنکگ بُخاردِه و نون دِیمَه بُخاردِه کنایه از زرنگ بودن و خوش فکر بودن است.

دَس بِگردَن یعنی کاری را با هم انجام دادن
سَر بی تَن مَترَشَه یعنی بی خودی برای دیگران تصمیم می گیرد.
گَردَنوم شَلِه یعنی ملاحظه قوم و خویشی می کند.
چشمُم گَروم نَرِف یعنی هنوز اول خوبم بو.
جو وِ عزرائیل نَمِتِه یعنی سخت و گرفته می باشد.
سینه مارِش شِه مابورَه یعنی بی وجدان می باشد.

خِیلی کَنَس ولکن معامله نیست
گَنَه گَنَه اس یعنی سخت و کم گذشت میباشد
دِ کَسَش مِمِلوم یعنی تلافی میکنم

ریش شِه دِ مُردِشوی خَنَه بُشُستِه یعنی بی حیا و پر رو و سِمِج است
چُرٍِش بَرفِ سُلاخ مینَه یعنی تازه قدرت به هم رسانده

دَسْت دِ کَسَهْ مُشْتْ دِ پیشِه نی افرادی که در پیش هم اند ولی برای هم بی ارزش اند کنایه از بی معرفتی

 

تمامی حق و حقوق این سایت متعلق به وب سایت کراب می باشد و کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است.